Pomoc Społeczna

Cele pomocy społecznej

Główne cele pomocy społecznej:

– wsparcie osób i rodzin w przezwyciężeniu trudnej sytuacji życiowej,  doprowadzenie – w  miarę możliwości – do ich życiowego usamodzielniania i umożliwienie im życia w warunkach odpowiadających godności człowieka,

– zapewnienie dochodu na poziomie interwencji socjalnej – dla osób nie posiadających dochodu lub o niskich dochodach, w wieku poprodukcyjnym i osobom niepełnosprawnym oraz tym które wymagają okresowego wsparcia

– zapewnienie profesjonalnej pomocy rodzinom dotkniętym skutkami patologii społecznej, w  tym przemocą w rodzinie,

– integracja ze środowiskiem osób wykluczonych społecznie,

– stworzenie sieci usług socjalnych adekwatnych do potrzeb w tym zakresie.

Kto może skorzystać z pomocy społecznej - środowiskowa i instytucjonalna

O pomoc finansową mogą starać się osoby, które spełniają warunki określone w ustawie o  pomocy społecznej:

• trudna sytuacja życiowa
• trudna sytuacja finansowa

przy czym oba warunki muszą być spełnione jednocześnie

Prawo do świadczeń z pomocy społecznej, na podstawie art. 7 ustawy o pomocy społecznej z  dnia 12 marca 2004 roku, przysługuje osobom i rodzinom z powodu przyczyn, do których należą:

 

• ubóstwo
• sieroctwo
• bezdomność
• bezrobocie
• niepełnosprawność
• długotrwała lub ciężka choroba
• przemocy domowej 
• potrzeby ochrony ofiar handlu ludźmi
• potrzeba ochrony macierzyństwa lub wielodzietność
• bezradność w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzeniu gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych i wielodzietnych
• trudności w integracji cudzoziemców, którzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy, ochronę uzupełniającą lub zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z  okolicznością, o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
• trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego
• alkoholizm lub narkomania
• zdarzenia losowe i sytuacje kryzysowe
• klęska żywiołowa lub ekologiczna

 

 

Miesięczny dochód osoby lub rodziny ubiegającej się o pomoc nie może być wyższy od kwoty określonej w ustawie o pomocy społecznej /tzw. kryterium dochodowe ustalone zgodnie z art.8 ust. 1/. Obecnie obowiązujące od 1 stycznia 2025r. kwoty wynoszą odpowiednio:

• osoba samotnie gospodarująca, której dochód nie przekracza kwoty 1010 zł
• osoba w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 823 zł
• rodzina, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie

Uprawnienia do pomocy materialnej zależne są od wysokości dochodu w rodzinie przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 pkt 1-15 (patrz: powody przyznania pomocy) lub innych okoliczności uzasadniających udzielanie pomocy społecznej.

* Kryteria dochodowe podlegają weryfikacji co 3 lata, z uwzględnieniem wyniku badań progu interwencji socjalnej. Badania progu interwencji socjalnej dokonuje Instytut Pracy i Spraw Społecznych.

Osoby i rodziny, których dochód przekracza kryterium dochodowe, w szczególnie uzasadnionych przypadkach mogą korzystać ze świadczeń pomocy społecznej, natomiast rodzaj, forma i ewentualna odpłatność za świadczenia będą uzależnione od sytuacji życiowej i materialnej osoby lub rodziny.

Komu nie przysługuje pomoc:

• osobie odbywającej karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń
  z pomocy społecznej
• osobie tymczasowo aresztowanej zawiesza się prawo do świadczeń z pomocy społecznej.
  Za okres tymczasowego aresztowania nie udziela się świadczeń.

 

Zasady udzielania świadczeń:

Postępowanie w sprawie świadczeń pomocy społecznej wszczynane jest na wniosek osoby zainteresowanej, bądź innej osoby, za zgodą osoby zainteresowanej lub jej przedstawiciela ustawowego.
Ośrodek przyjmuje również zgłoszenia od osób, instytucji i organizacji społecznych, dotyczące konieczności udzielania pomocy każdej osobie lub rodzinie na terenie gminy Wąwolnica, znajdującej się w trudnej sytuacji życiowej i niezdolnej do samodzielnego zaspokajania np. potrzeb bytowych.
Pomoc społeczna może być udzielana również z urzędu, za zgodą osoby zainteresowanej lub jej pełnomocnika.

Wniosek o przyznanie pomocy można składać:
– osobiście u pracownika socjalnego,
– telefonicznie (pracownik socjalny po uzyskaniu zgłoszenia uda się w teren w celu weryfikacji)
– za pośrednictwem poczty na adres Ośrodka,
Podstawą udzielenia pomocy jest wywiad środowiskowy sporządzony w miejscu zamieszkania osoby ubiegającej się o pomoc. Brak zgody na przeprowadzenie wywiadu jest równoznaczny
z rezygnacją z pomocy społecznej.
 

 

Celem wywiadu środowiskowego jest rozeznanie sytuacji bytowej, rodzinnej, zdrowotnej
i mieszkaniowej osoby (rodziny) ubiegającej się o pomoc. Osoby i rodziny korzystające z pomocy społecznej są zobowiązane do współudziału w rozwiązaniu ich trudnej sytuacji życiowej.
Pracownik socjalny przeprowadza wywiad środowiskowy w ciągu 14 dni od daty wszczęcia postępowania, a w sprawach pilnych w terminie 2 dni. Strona występująca o pomoc powinna zgromadzić dokumenty stanowiące podstawę ustalenia jej danych personalnych, stanu zdrowia, sytuacji rodzinnej i materialnej. W trakcie przeprowadzania wywiadu środowiskowego,
w porozumieniu z klientem ustalany jest plan pomocy. Ustalenia mogą zostać zawarte w kontrakcie socjalnym. Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy są uwzględniane, jeżeli odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej.

Wymagane dokumenty:
Sytuację osobistą, rodzinną, dochodową i majątkową osoby i rodziny ustala się na podstawie dokumentów:
– zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia z tytułu zatrudnienia, po potrąceniu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych – (z miesiąca poprzedzającego datę złożenia wniosku)
– decyzja dotycząca otrzymania renty lub emerytury
– osoba niepełnosprawna (orzeczenie komisji ds. inwalidztwa i zatrudnienia, orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności lub orzeczenie Lekarza Orzecznika z ZUS)
– zaświadczenie ze szkoły o kontynuowaniu przez dziecko nauki oraz oświadczenie, że dziecko nie otrzymuje pomocy materialnej ze szkoły,
– decyzja urzędu pracy o uznaniu lub odmowie uznania za osobę bezrobotną, o utracie statusu osoby bezrobotnej, o przyznaniu, odmowie przyznania, wstrzymaniu, wznowieniu wypłaty oraz utracie lub pozbawieniu prawa do zasiłku, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego albo potwierdzenia z urzędu pracy, że osoba ta znajduje się w rejestrze urzędu jako osoba poszukująca pracy,
– oświadczenie o wysokości dochodu
– oświadczenie o stanie majątkowym
– zaświadczenia lub decyzji organów przyznających świadczenia pieniężne;
– decyzje o przyznanych świadczeniach rodzinnych (zasiłek rodzinny wraz z dodatkami, zasiłek pielęgnacyjny)
– opłaty mieszkaniowe i stałe obciążenia rodziny – do wglądu zaświadczenie lekarskie stwierdzające, iż osoba wymaga pomocy usługowej ze względu na stan zdrowia.
Pracownik socjalny w celu udokumentowania sytuacji rodziny może oczekiwać przedłożenia również innych dokumentów.

Świadczenia z pomocy społecznej przyznawane są w formie decyzji. Wszystkie decyzje o  przyznaniu pomocy oraz odmowie przyznania pomocy, wydawane są w formie pisemnej. Wyjątek stanowią świadczenia w postaci pracy socjalnej, wsparcia asystenta rodziny, poradnictwa, itp. – tu pomoc udzielana jest bez konieczności wydawania decyzji.
Stronom przysługuje prawo odwołania do SKO od decyzji OPS w ciągu 14 dni od daty jej otrzymania.

Obowiązki osób i rodzin ubiegających się o pomoc społeczną:
Osoby lub rodziny, korzystające z pomocy społecznej, zobowiązane są do współpracy z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu swojej trudnej sytuacji życiowej.
Brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym lub asystentem rodziny w  rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej m.in.:

• odmowa zawarcia kontraktu socjalnego lub niedotrzymywanie jego postanowień;
  – nieuzasadniona odmowa podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej przez osobę bezrobotną;
  – nieuzasadniona odmowa podjęcia lub przerwanie szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, wykonywania prac interwencyjnych, robót publicznych, prac społecznie użytecznych;
  – nieuzasadniona odmowa podjęcia leczenia odwykowego w zakładzie lecznictwa odwykowego przez osobę uzależnioną;
  mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej.
  Osoby i rodziny, korzystające ze świadczeń pomocy społecznej, są zobowiązane poinformować pracownika socjalnego o każdej zmianie w ich sytuacji osobistej i majątkowej, która wiąże się z  podstawą do przyznania świadczeń.
  Świadome wprowadzenie w błąd pracownika socjalnego może spowodować zmianę decyzji na niekorzyść strony oraz uznanie pobranych świadczeń za nienależnie pobrane.
  Świadczenia nienależnie pobrane podlegają zwrotowi, niezależnie od dochodu rodziny.

 

1. POMOC PIENIĘŻNA:

Zasiłek okresowy:

 

Przyznany może być osobom i rodzinom, których posiadane zasoby pieniężne nie wystarczają na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych w szczególności ze względu na:

• długotrwałą chorobę, jeżeli choroba ta spowodowała wzrost kosztów utrzymania na skutek konieczności stosowania leków, a ich koszt stanowi znaczny uszczerbek w budżecie domowym, dojazdów do placówek zdrowia, zabiegów medyczno - rehabilitacyjnych
• niepełnosprawność, jeżeli powoduje wzrost kosztów utrzymania

O uzyskanie zasiłku okresowego można również starać się z powodu:

• braku możliwości zatrudnienia,
• możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego (np.: oczekiwanie na wypłatę lub przyznanie renty z ZUS)

Starając się o zasiłek z tego powodu powinieneś przedstawić przede wszystkim:

• orzeczenie o stopniu niepełnosprawności/ niezdolności do pracy lub stosowne zaświadczenie lekarskie określające niepełnosprawność, a także dokumenty potwierdzające poniesione koszty leczenia

Przyznawanie zasiłku okresowego z powodu braku możliwości zatrudnienia zobowiązuje Cię do aktywnego poszukiwania zatrudnienia, które nie może ograniczyć się jedynie do zarejestrowania w  urzędzie pracy.

Jeżeli ubiegasz się o świadczenie z pomocy społecznej z powodu bezrobocia powinieneś podjąć każdą pracę, nawet jeśli nie jest ona zgodna z Twoimi kwalifikacjami. Jednym uzasadnionym powodem odmowy są istniejące przeciwwskazania zdrowotne.

Wysokość przyznanego zasiłku okresowego uzależniona jest od dochodu Twojego i Twojej rodziny: wypłacany jest do wysokości różnicy pomiędzy kryterium dochodowym ustalonym dla Twojej rodziny zgodnie z ustawą o pomocy społecznej, a faktycznie posiadanym dochodem. Zasiłek okresowy w przypadku osoby samotnie gospodarującej nie może być wyższy niż 505 zł i niższy niż 20 zł.

Kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 50% różnicy między:

• kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodami tej osoby
• kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny

 

Okres na jaki przyznawany jest zasiłek okresowy uzależniony jest od indywidualnej sytuacji osoby czy rodziny. Określa go ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy.
W przypadku przedłużenia okresu wypłacania zasiłku, do dochodu, który stanowi podstawę
 do określenia wysokości przyznanego zasiłku, nie wlicza się świadczenia wypłacanego w okresie poprzedzającym jego ponowne przyznanie.

 

Zasiłek stały:

Zasiłek stały przysługuje:

 

• pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej;

 

• pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.

 

Całkowita niezdolność do pracy - oznacza zarówno całkowitą niezdolność do pracy           w  rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych albo zaliczenie do I lub II grupy inwalidów lub legitymowanie się znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

 Zasiłek stały ustala się w wysokości:

1) w przypadku osoby samotnie gospodarującej - różnicy między kwotą stanowiącą 130% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 1229 zł ⁸ miesięcznie;

2) w przypadku osoby w rodzinie - różnicy między kwotą stanowiącą 130% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie.

Kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 100 zł miesięcznie.

 W przypadku zbiegu uprawnień do zasiłku stałego i renty socjalnej, świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego, dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania lub zasiłku dla opiekuna, zasiłek stały nie przysługuje.

 Osobę przebywającą w domu pomocy społecznej lub ubiegającą się o przyjęcie do niego uznaje się za osobę samotnie gospodarującą, jeżeli przed przyjęciem do domu pomocy społecznej lub rozpoczęciem oczekiwania na miejsce w takim domu była uprawniona do zasiłku stałego.

 

 

Zasiłek celowy

Zasiłek ten można otrzymać na zaspokojenie niezbędnej potrzeby bytowej, np. na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, a także kosztów leczenia, bądź też w przypadku straty jaką poniosła osoba lub rodzina w wyniku zdarzenia losowego.

Zasiłek celowy może być przyznany osobom bezdomnym i osobom niemającym dochodu oraz możliwości uzyskania świadczeń na podstawie przepisów o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ na pokrycie części lub całości wydatków na świadczenia zdrowotne.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie lub rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe /patrz: kto może skorzystać z pomocy/ może być przyznany specjalny zasiłek celowy, który nie podlega zwrotowi. Jednak wysokość nie może przekroczyć odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny.

Pomoc w podobnej sytuacji może być przyznana w formie zasiłku okresowego, zasiłku celowego lub pomocy rzeczowej pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku lub wydatków na pomoc rzeczową.

 

2. POMOC NIEPIENIĘŻNA:

Praca socjalna

Praca socjalna to interdyscyplinarna działalność zawodowa mająca na celu pomoc osobom i rodzinom we wzmacnianiu lub odzyskiwaniu zdolności do funkcjonowania w społeczeństwie poprzez pełnienie odpowiednich ról społecznych oraz tworzenie warunków sprzyjających temu celowi. Pomoc w formie pracy socjalnej udzielana jest bez względu na kryteria dochodowe określone w ustawie o pomocy społecznej. Praca socjalna jest to zestaw umiejętności koniecznych do wywoływania i przeprowadzania skutecznej zmiany na poziomie jednostek, rodzin i społeczności. Praca socjalna spełnia szereg istotnych funkcji: – ratowniczą – jest mechanizmem ratującym jednostki i rodziny w sytuacjach kryzysowych – wspierającą – w edukowaniu do samodzielności w rozwiązywaniu własnych problemów – profilaktyczną – w zakresie zapobiegania wykluczeniu społecznemu – partycypacyjną – budującą lokalne powiązania, koalicje na rzecz rozwiązywania problemów społecznych, angażującą środowiska do współdziałania. Obejmuje ona wszelkiego rodzaju poradnictwo prawne, ekonomiczne, psychologiczne, pedagogiczne, a także pomoc w prawidłowym załatwieniu trudnych spraw życiowych.

W ramach pracy socjalnej udzielane jest wsparcie informacyjne, instrumentalne, emocjonalne, wartościujące oraz pedagogizacja rodziców.

 

Usługi opiekuńcze i sąsiedzkie
O pomoc w formie usług opiekuńczych należy zwrócić się do ośrodka pomocy społecznej w miejscu zamieszkania.Usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania mogą być przyznane w formie usług sąsiedzkich. Usługi opiekuńcze lub specjalistyczne usługi opiekuńcze mogą być przyznane również osobie, która wymaga pomocy innych osób, a rodzina, a także wspólnie niezamieszkujący małżonek, wstępni, zstępni nie mogą takiej pomocy zapewnić. Usługi opiekuńcze obejmują pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, opiekę higieniczną, zaleconą przez lekarza pielęgnację oraz, w miarę możliwości, zapewnienie kontaktów z otoczeniem. Usługi sąsiedzkie obejmują pomoc w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, podstawową opiekę higieniczno-pielęgnacyjną, przez którą należy rozumieć formy wsparcia niewymagające specjalistycznej wiedzy i kompetencji, oraz, w miarę potrzeb i możliwości, zapewnienie kontaktów z otoczeniem.

Osobą wykonującą usługi sąsiedzkie może być osoba, która:
1) jest pełnoletnia;
2) nie jest członkiem rodziny osoby, na rzecz której są świadczone usługi sąsiedzkie;
3) nie jest oddzielnie zamieszkującym małżonkiem, wstępnym ani zstępnym osoby, na rzecz której są świadczone usługi sąsiedzkie;
4) złożyła organizatorowi usług sąsiedzkich oświadczenie o zdolności pod względem psychofizycznym do świadczenia takich usług;
5) zamieszkuje w najbliższej okolicy osoby, na rzecz której są świadczone usługi sąsiedzkie;
6) ukończyła szkolenie z zakresu udzielania pierwszej pomocy;
7) została zaakceptowana przez osobę, na rzecz której są świadczone usługi sąsiedzkie;
8) została zaakceptowana przez organizatora usług sąsiedzkich.
 Nie zawsze konieczna jest osobista wizyta w ośrodku. Można skontaktować się telefonicznie lub wysłać list. Po zgłoszeniu, w przeciągu dwóch tygodni, pracownik socjalny odwiedza osobę oczekującą pomocy w jej mieszkaniu i przeprowadza tzw. rodzinny wywiad środowiskowy, którego celem jest ocena sytuacji życiowej podopiecznego. W trakcie wywiadu zależy m.in. ustalenie wysokości ewentualnej odpłatności za usługi, zakres oraz wymiar usług opiekuńczych i sąsiedzkich. Ośrodek pomocy społecznej w ciągu 30 dni od otrzymania zgłoszenia zapotrzebowania na usługi wyda decyzję administracyjną (na piśmie) o przyznaniu – bądź nie – tej formy pomocy.
Odpłatność za usługi opiekuńcze uzależniona jest od dochodu na członka rodziny a jej wysokość ustalana przez gminę w formie uchwały. Dlatego też odpłatność może być różna w zależności od miejsca zamieszkania osoby zainteresowanej.

Wymagane dokumenty:

• –  pisemny wniosek o przyznanie usług opiekuńczych,
• – kserokopia dowodu otrzymania renty lub emerytury, zasadniczo – z miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia wniosku(oryginał do wglądu),
• – dokumenty potwierdzające sytuację finansową wnioskodawcy,
• – oryginał zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia uzasadniającego konieczność pomocy w formie usług opiekuńczych,
• – w razie konieczności inne dokumenty potwierdzające trudną sytuację życiową, które określa pracownik socjalny,
• – rodzinny wywiad środowiskowy przeprowadzony przez pracownika socjalnego.

Ośrodek pomocy społecznej przeprowadza rodzinny wywiad środowiskowy u najbliższej rodziny osoby ubiegającej się o usługi opiekuńcze  i sąsiedzkie. Wywiad ten ma na celu ustalenie czy rodzina ta udziela pomocy. Ośrodek Pomocy Społecznej może ustalić z rodziną wysokość wsparcia finansowego jaką będzie ona świadczyć. Osoba wymagająca opieki i pomocy w pierwszej kolejności powinna oczekiwać jej od najbliższych.

 

Program „Posiłek w szkole i w domu”

• Rada Ministrów przyjęła uchwałę w sprawie ustanowienia wieloletniego rządowego programu „Posiłek w szkole i w domu” na lata 2024-2029, przygotowany przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.
• Program „Posiłek w szkole i w domu” jest realizowany we wszystkich województwach.
  W ramach programu ośrodek pomocy społecznej udziela wsparcia w formie posiłku bądź świadczenia pieniężnego (w postaci zasiłku celowego na zakup posiłku lub żywności). Pomoc taka trafia do dzieci i młodzieży oraz osób dorosłych – spełniających warunki otrzymania pomocy wskazane w ustawie o pomocy społecznej oraz kryterium dochodowe, tj. 200 %  kryterium dochodowego uprawniającego do świadczeń z pomocy społecznej.
• Pomoc w formie posiłku realizowana jest:
  dla dzieci i młodzieży – posiłki opłacane przez OPS i wydawane w przedszkolach i szkolnych stołówkach
  Pomoc w zakresie dożywiania może być przyznana nieodpłatnie osobom i rodzinom, o których mowa powyżej, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 200 % kryterium dochodowego, o którym mowa odpowiednio w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej.
  Przyznanie pomocy w formie jednego posiłku dziennie następuje w drodze decyzji administracyjnej, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie.

 

Procedura kierowania do Domów Pomocy Społecznej oraz odpłatność za DPS:

Domy pomocy społecznej to placówki, przeznaczone dla osób wymagających całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, nie mogących samodzielnie funkcjonować w życiu codziennym, którym nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych.
Domy pomocy zastępują rodzinę w jej funkcjach opiekuńczych w stosunku do wymagającego całodobowej opieki starego, chorego lub niepełnosprawnego członka rodziny w sytuacji, w której tej rodziny brak lub nie jest ona w stanie z tej funkcji się wywiązać.
Domy pomocy społecznej, świadczą m. in. usługi w zakresie potrzeb bytowych, opiekuńcze, wspomagające,

Domy pomocy społecznej, dzielą się na domy dla:

1. Osób w podeszłym wieku
2. Osób przewlekle somatycznie chorych
3. Osób przewlekle psychicznie chorych
4. Dorosłych niepełnosprawnych intelektualnie
5. Dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie
6. Osób niepełnosprawnych fizycznie
7. Osób uzależnionych od alkoholu

 

Procedura kierowania do domu pomocy społecznej
Do domu pomocy społecznej kierujemy na podstawie:

• zgody osoby zainteresowanej i jej pisemnego wniosku,
• wywiadu środowiskowego wraz z wymaganą dokumentacją ( w tym zaświadczenia lekarskie, aktualna decyzja organu emerytalno- rentowego)
• osobę, której stan zdrowia wskazuje na konieczność skierowania do DPS, a która ze względów zdrowotnych nie wyraża lub nie może wyrazić na to zgody można umieścić jedynie na podstawie postanowienia sądu.

Zasady odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej
Opłatę za pobyt w DPS wnoszą:
1. mieszkaniec DPS jednak nie więcej niż 70% swojego dochodu,
2. małżonek, zstępni przed wstępnymi pod warunkiem, że:
w przypadku osoby samotnie gospodarującej, jeżeli jej dochód jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, jednak kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% tego kryterium,
w przypadku osoby w rodzinie, jeżeli posiadany dochód na osobę jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, z tym że kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie,
3. gmina, z której osoba została skierowana do DPS w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w DPS a opłatami wnoszonymi przez osoby zobowiązane.
Miesięczny koszt utrzymania mieszkańca w DPS ustalany jest przez organ prowadzący oraz publikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa